สุขที่แืท้จริง คือ สุขอย่างยิ่งในการทำงาน
- ความสุขนั้น คือ ความพอใจ ถ้าความพอใจโง่ ก็สุขโง่ ความพอใจหลอกลวง ก็สุขหลอกลวง ความพอใจแท้จริง ก็สุขแท้จริง
- เราทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงาน ถ้าเราเบื่อ มันก็ตกนรกอยู่ที่โต๊ะทำงาน แล้วเราก็คิดว่า พอถึงเย็นเลิกงาน ไปเที่ยวกินเหล้าเมายากามรมณ์อะไรก็เป็นความสุข นั่นกลายเป็นความโง่ มันไม่ใช่ความสุขไปยัดเยียดมันให้เป็นความสุข มันก็เป็นความโง่่
- สุขที่แท้จริงอยู่ที่การทำงานอย่างถูกต้องตามความเป็นมนุษย์ เรามีความเป็นมนุษย์ ทำหน้าที่ของมนุษย์อย่างถูกต้อง เราพอใจ เรายกมือไหว้ตัวเองได้ นั่นคือความสุข
- พอถึงวันเงินเดือนออก ไม่รู้ไม่ชี้ มันไม่ไปไหนเีสียหรอก เราไม่ต้องไปนึกถึงมันเราเอาเงินเดือนไปใช้ให้ถูกต้อง อย่าใช้เพื่อทำลายตัวเองให้วินาศ
- ชาวนาคนหนึ่ง ไถนาอย่างมีความสุขอย่างยิ่ง ขุดดินก็มีความสุข ไถนาก็มีความสุข อะไรๆก็มีความสุข พอข้าวสุก เอาไปขายได้ ไม่รู้ไม่ชี้ ลูกเมียเขาจะไปทำกันอย่างไร ก็ไม่รู้ไม่ชี้ ฉันมันเป็นสุขเมื่อไถนา เมื่อขุดดิน เมื่อทำการงาน นี่ ! ความสุขอย่างนี้มันแท้จริงกว่า
- ขอให้มีความสุขจากการทำงาน ในขณะที่ทำงาน มันสุขเสียแล้ว มันไม่ต้องไปหาความสุขที่หลอกลวงคดโกงที่ไหนอีก ปัญหามันหมดไป เรามีการงานที่เป็นสวรรค์ ไม่เป็นนรก
(รวบรวมใน "ความสุขนิรันดร์ คติธรรมเพื่อความอยู่เย็นเป็นสุขของทุกชีวิต
จัดพิมพ์โดย กองทุนศูนย์สืบอายุพระพุทธศาสนา วัดชลประทานรังสฤษฎ์)
ขอบคุณ น้องชาย ที่ให้หนังสือเล่มนี้มา นานมาแล้ว
